Aynadaki Sır

Yusuf’un aynası parladı birden,

Züleyha, gördüğün o değildi sadece.

Kuyu senin kalbindi, Yusuf bir bahane

Hakikat gizliydi o en karanlık gecede.

Sen saraylar içinde bir tutsak

O zindanda hürriyetin tadına baktı

Sen gömleği arkadan yırttığın o an,

Aslında perdeler ruhundan kalktı.

Ben" dedin, "Benim olmalı bu nur,

Oysa nur mülk değil, bir emanetti.

Güzelliği Yusuf'ta gördün de sandın ki,

Aşk sadece bir surete ibadetti.

Sonra bir yağmur indi kirpiklerinden,

Eridi kibrin, o ihtişamlı tacın.

Yusuf'u değil, bulunca sahibini

Dindi o bin yıllık, bitmez sancın.

Şimdi Nil’in suyu daha duru akıyor,

Çünkü bir yürek, tövbeyle yıkandı.

Eski Züleyha o yangında kül oldu,

Yeni bir Züleyha, küllerinden uyandı