Aynafor

ben mi bağırdım

hayır

çığlık atmadım

bugün tuhaf bir sızı ile uyandım

aynaya baktım baktım

gizemimle kararmış sırı parlatamadım

ses yok görüntü yok fikirlerim parazitli

bir bilinmezlik bir şüphe miydim ben

ben mi bağırdım

hayır

çığlık atmadım

sesimle şiiri çağırdım

ne zaman kendime koştum

kendi k-özümde boğuldum

nefesimden c-an aktı

uzak ovaların rüzgârı yüzüme çarptı

kurtaran yok mu!!!

kendi ömrünüze tutsaksınız diyen

imgelerimin cevabı

sevgi özgürlüktür oldu

ben ki

düştüm

yıldırımlar gibi düşümden

kalktım

yağmuru öptüm türküsünden

bir avuç toprak aldım yerden

ninemin esintisiydi burnuma gelen

aynam elbet bir gün tanır beni

kurtarır içimin esrarlı sisinden