Aynasız Boşluk

Otobüsün kirli penceresi

ve güneş

Otoban sıcağında vızıldayan

tekerlekler

Yolculuk var, yolculuk

uzun soluklu

Kadıköy'e geçerken vapurda

hayalimi görüyorum

Uzattığım elimi, Galata'nın kalbine

narin dokunuşlarla

Hisarüstü'nden dönüşleri, otobanlar vızıldıyor

Kendi yansımamı, yanılsamalarla

anımsıyorum

Göz asansör boşluğunda, halat

kopacak

Cebimde bir paket, neden taşıyorum?

Dudaklarımın arasındaki zehir,

ruhumu teyet geçiyor

Demişti, demişti, durgunluğun, sessizliğin

Bir gün aynalı camda, dümdüz suratın

Söyle nasıl görünecek o gün sıratın?

İncecik ip, sen kozaydın, sarılamadı sana ipek böceği

Boşluk dediğin şey, birkaç metre, birkaç...

Sen yükseklikten çok korkarsın,

nasıl böyle yüksekten uçabildin?

Kısık sesle 'istedim' dediğinde

o dümdüz surat

ve çizgili ayna

asansör boşluğu

otobanlarda sıcaklar

ve tekerlekler vızıldar