Ayrık Duran Yakınım

o yedi verdi ben bir,gül gibi geçindik sek/izimiz bu

ara sensizlikte...

eski püskü bir ben

hafifmeşrep bir hüzün

rengi kaçmış asuman

ve açık saçık bir yazla

kimseydik birlikte,

ters tutulmuş yalnızlığımda

şehrimden vazgeçmiş,

bir sahil kasabasında

iki yüzümüzü de sevedursun istedik,

eşleşmemiş tanrıçalar

saçları suda dikenleşen kestane

dudağı elma şekeri

gözleri kırkikindiydi,

inadına bir belkinin

doyumsuz iştihamın,

diri ele geçirilmiş dününde

zaman aşındırıyordu,

buruklaşmış duyguların başkaldırışı

dil bilen gözlerimde,

ne hali varsa görüyordu

hiç şarkısı olmayan kadınlar

aşk peçeliydi o ara,

sessizlik feryad ü figan

vakti tenhaydı İstanbul'un

caddeleri zarar

ve sokak aralarında

hezarfandı bütün martılar

gelgit denizlerinin,

kımıldayan sularında

iç geçirirken noktalar

virgüllerimde yutkunuyordu

gölge oyunlarımda ki tanrıçalar

ve o ara...

tahta atını bıraktı okunmuş meydanıma çok tuzlanmış

denizler...yenildi gün

büzdü dudağını avucumdaki çenem...

en iyisi uzağa gitmeli benden

eylülikibinonyedi

Demir Mutlugil