Mutluluk ilk bahar gibi

Sorsalar bana nasıl sevdin?

Derim ki çok sevdim.

Sevgilinin sözlerinde kendimi kaybettim.

Her saat başı sesi sesime karışsın diye telefonunu beklerdim

Beni sevdiğini söylediğinde,

Rabbim şahit, nasıl da sevinirdim.

Sorsalar bana Sağlıklı mıydın ?

Derim ki yorulmuştum.

Sensiz geçen her an sabrıma yüklenmiştim.

Sana olan tarifsiz duygularımla savaşmıştım.

Gecelerime gündüzlerime seni anlatmıştım.

Sensiz geçen her gün ümidimi biraz daha kaybetmiştim.

ALLAH biliyor ya, hayal bile olsan çok kez ağlayarak terk etmiştim seni!

Sorsalar bana nasıl sevildin?

Derim ki: Cok sevildim.

Senelerin onunla nasıl gectigini fark etmedim.

Ne Güveninden, ne insanlığından

Bir kez olsun şüphe duymadım.

beni kendinden bile kıskanan sevgilimdin,

Hep yanımda olandın.

Bir dediğimi iki etmeyenimdin.

Sorsalar bana madem seviyordun,

Neden terk ettin onu?

Derdim ki beni o terketti,

Aklımdan bile geçirmezken ayrılık,

Biliyorum, o da gitmek istemezdi.

Hayat işte,

Mutluluğun ilkbahar gibi

Ayrılık ise sonbahar da yaprak dökümü,

mevsimler misali hızla değişen hayatım ikimizinde nefesini kesti.

Aşkımızın veda selası okunurken,

Bildim ki bir daha dönmemek üzere gitti benden.

Bir daha gelmemek üzere terk etti.

Elif Arslan.