Ayrılığa Gül/ümseme
dönüp b'aktımda ş'öyle geriye
ayrılık pek de acı gelmiyor artık
senin tokluğun g'öz kızarttı
yastık yaşarttı
beddua çıkarttı da
dud'aklarımdan
yine de çok şey ögretti
ben olma yolunda
artık yokluğuna uyanıyorum
önceden içimi o kadar
acıtırdı ki bu
bir lokma geçmezdi kur'sağımdan
sana alıştığım gibi
alıştım yokluğuna
şimdi yaşamak kokuyor her sokak
aydınlık anıları ekliyor
karanlığını çıkarıyorum
telefuzumdan
bu ayrılık hayatı ögretti bana
yeni taşındığım bir ev gibi;
gönlüme göre diziyorum kanepeleri
çiçeklerde sevdiğim yerlerinde
tek kişilik koltuğumda cabası
ve birçok renkte ustalaştım artık
zıtlıklarla uyumlu kılıyorum hayatı
hem ellerimin titremesi de
gözlerimin kan çanağı hali de
geçti baya zamandır
bu ayrılık çok şey ögretti bana
sahip olduklarım kadar
kendimi de yaşıyorum artık
şöyle baktımda geriye
birçok yanım yarım kalmış
uzun zamandır kendim gibi
gülmüyormuşum
salıveriyorum;
anlattıklarıma
yaşadıklarıma
dokunduklarıma
gülümsemeyi,,
4.10.13 m_y_