Ayrılığın İlk Dakikaları

'Bir kadının duygularına karşı yalnız kalmak,

sadece yalnızlığın kare köküdür (yalnızlık) ...'

Bir sabah uyandığında

bir mesaj beklersin ilk önce

'Günaydın aşık olduğum adam' diye

ve aradan beş on saniye geçer

akşam üstü yaşadığın

ayrılık gelir aklına...

ve yattığın yatakta sanki sevişen

siz değilmişsiniz gibi

bedenin yalnızlığın

geniş karyolasında uzanır öylece...

O saatten sonra

kahvaltı yapmak istemezsin

erkenden sigaranı yakar

sokak kapısını çıkarken sertçe örtersin

ve meteoroloji verdiği tahmini rapora göre

yalnızlığına yağmur yağabilir...

oysa ki herkes bilir

yağmur aşkı söndürmez,

o sadece gözyaşlarını kamufle etme biçimidir...

Ve saklanabileceğin

bir mağara ararsın herhangi bir yürekte...

o yürek sana gönlünü açsa da

sevda için sevda objektif olarak;

birbirine aşık iki sevgiliyi

fırınlarda yakan nazi katliamına benzer...

o yüzden zamanla unutursun/unuttuğunu sanarsın

yol üstü bir durakta karşılaşmazsan eğer...

'İşte bu yüzden hep isterim ki

sadece bir kereliğine

kalbi tahrip etmeden

gidebilse o insan evladı...'