Ayrılığın Onikinci Günü

Bir üşümek aldı bedenimi

Ve kulaklarım kıpkırmızı

Parmaklarım yerinde durmuyor

Dudağımda çıkan uçuk

İğrenç bir kız resmi çiziyor

Ağlıyorum

Yokluğun sırılsıklam yapıyor gözlerimi

Gecenin ayazından

Ürküyorum ve bir ses

Kendime gelmemi zorlaştırıyor

Bu güne sitem ederken

Hırkamın düğmelerini bir bir ilikliyorum

Bedenime girmesin

Sensizliğin poyrazı diye

Dua ediyorum

Sensizliğin büyüsü bozulsun

Şöminemin başında

Elimde bir şarap şişesi

İçmekle içmemek arasında

Kafamı kurcalıyorum

Şimdi ellerim yavaş yavaş çözünüyor

Kendime ansızın geliyorum

Ve anlıyorum

Bitmiş bir sevdanın

Acısını yaşadığımı

İçimin titremesini çözüyorum

Ayrılığın on ikici gününde

Ben bu duyguları yaşıyorum