Ayrılık
o/ mektup sen mişsin?
seni mi okudu gözlerim?
ayrılık
sen miydin her satırında içimi yağmalayan
gölgelenmiş büyükten harflerin/hancer hancer
bütün sözlerinde ellerim usuyor
ayrılık
simdi alıyorsun
alıp gidiyorsun beni
ve ben mendil sallarken sevinçlerime
sen beni satırlarında kurşuna diziyorsun
ayrılık
yollanmış mektupların en hazanı
bütün hüzünleri sen mi yazdın
son sozlerinde uzaklar dizilmiş ve nokta
sürgün yemiş hayatlar eşittir sen
ayrılık
satır başlarında karalanmış
merhametten sözlerin
özlenen bütün sevdalar çizilmiş
yasaklar sıra sıra dökülmüş kaleminden
ayrılık
yağmur degil seni ıslayan
gözlerimde tufana dönüştü isyanım
ağlamaklı gidişlerin tükenmeyen yolları
ve sen ırak gülüyorsun
ayrılık
içimde vurgun yemiş naram
duyum duyum isyanlar
dudaklarım ve söyleyemediğim ben
son nefesinde umudum
ayrılık
hosca kal/ma sakin