Ayrılık

biliyormusun sen gidince

ardın sıra yollar ağladı

benimbu halimi gören

odadaki cansız taşlar ağladı

ayrılığı kolaymı sandın

yoksa beni yoktanmı saydın

dönşümedinmi beni koyupta giderken

ardın sıra tüm benliğim ağladı

haneye girerim kokun her yanda

sensiz kalınca usandım candan

bir yanda yokluğun yakıp yıkıyor

beni usandırdın bu candan

ayrılığa çare varmıdır bilmem

ayrıldım ayrılalı ağlarım gölmem

nasıl katlanırım bu acıya bilmem

hasretle ölürümde bir daha görmem

bana acı gelen yokluğun

ardın sıra kalbimi viranettiğin

değdimi beni bunca özdüğün

muradın oldumu öldürdün işte