Ayrılık
Bu yürüdüğüm yol
Her gün yürüdüğüm yol değil
Selam verdiğim insanların hiçbiri
Tanıdığım insanlar değil
Mesela şu kahvenin önündeki kasketli amca
Benim tanıdığım amca değil
Eve vardım sonunda
Olamaz, bu oda benim odam değil
Dağılmış her yer, camlar kırılmış
Bu öfke bu sinir krizleri benim değil
Yırtılmış bir kitabın sayfaları var etrafta
Bu şiirler benim değil
Ve bir ayna var duvarda
Aynadaki yüz benim değil
Sahi ne oldu bana böyle
Bu sözler bile benim değil
Ağır bir terk edilmişlik kokusu var odada
Bu ayrılık benim değil
Sensiz dünya bu kadar farklımıymış
Bu sensizlik benim değil
Belli belirsiz bağırma sesleri var hafızamda
Bu anılar benim değil
Gözyaşıyla ıslanmış bir göz anımsıyorum
Bu hüzün benim değil
Sen gidemezsin, bu gerçek olamaz
Bu rüya benim değil
Masamda bir veda mektubu duruyor
Bu intihar benim değil
Elleri kanlı bir katilsin artık
Ve o kanın her damlası bana ait