Ayrılık Denen Zehir

Ne bahar

Ne de aşk

Soluyor içimde

Zamansız kelimeler,

Kavurur her gece

Rastolunan yenilgi

Kahrolunan bir de mazi

Neye gün diyeyim,

Her nefesime gölge düşüren sabahlara mı?

Kimi güldüreyim,

Milyonlar içindeki yalnızlığımı mı?

Akıyor kum rengi

Mavi denize,

Ömür hep başka yerden hırpalıyor

Sökülür şimdi şah damarından

Ayrılık denen zehir

Bağ bozulur

Burada bu mevsim de son bulur

Bana düşer ağır da olsa, hazan

Kanar sözlerim ardından

Ve bir gün elbet giderim

Bana ne seni olmayan zamanlardan...