Ayrılık Kokusu

Artık çocuk değilim değil mi anne?

Bunu bir sen anlarsın!

Sen çocukluğum,

Gençliğim...

Ezeli düşmanlarını yendim anne.

Elimde kılıcımla daldım hayata,

Kan damlıyor gözlerimden,

Seni özlemek için vakit geç...

Hırkanda ağır bir ayrılık kokusu,

Saçlarımı okşayan ellerin ayaza kesmiş,

Sesin sesime yabancı...

Söylediğin ninnilerle uyumak hasretim.

Oysa hasretler bıraktın bana giderken.

Gelişine kalmayan umutları bıraktın,

Acıları bıraktın koynuma habersiz!

Artık çocuk değilim değil mi anne?

Yabancı düşlerdedir aklım.

Kokun; bahçemde meltem,

İsmin içimde ateş...

Ve çocukluğum anne,

Çoktan bitmiş!