Ayrılık (mı?)

Her şarkı ayrılık söyler

Her sonsuz , seni benden alır.

Heybemde avazım çıktığı kadar bağırmalarım varken,

"Su"s aldım bir bezirgan tezgahından.

Sıralı sıratlar örtüsü zaman,

İçime terini üfler her vakit.

Tenimin alevi söner

Islak pencereler damıtırım rüzgardan...

Bütün oyuncularını benim seslendirdiğim bir sessiz film olur

Gidişin...

Irak şairler ilhamından ölümcül öpüşler kusuyorum

Saçlarının balyaj kokan gamzelerine.

İadeli taahhütlü hayır cevapları alıyorum.

Hayra yorduğumdan beri gidişini...

Kısa gidişlerinde kokunla avunurken uzun gidişinin korkusu

Hücre duvarıma dinamit lokumu.

Kekremsi bir tat olur ağzımda,

Fısıltılı bir kelam olur uyak telaşı şiirler.

Uyağa meyil vermeyeli kaç asır oldu bilinmez

Uysa da bilinmez, uymasa da bilinmez

Uykusuz ninnilerimin kavruk tadı

Ağlıyorum..Biliyorum ki diyetini ödemektir aşkın ağlamak..

Su akıtan bir dam gibi bu gözlerin sahibi a/dam.

Sıfır kilometre gözyaşları alamadığımdan fakir hüznüm

İkinci el ağlamalara muhtaç.

Artık meşrebi bozuk cümleler kurmuyorum gidişine

Cila çektim tümcelerime,sarı yaldızlı artık virgüllerim

Noktası pırlanta olan noktalı virgüller koydum artık gidişine.

Üzülmemek elde değil

Lakin..

Dün seni yüklemiştim yüreğime bugün sezeryan yaptım

Ölü doğurdum seni içimden.

Belki de öyle kandırdım kendimi.

Çünkü seni en son bir pazar günü görmüştüm

Çünkü sana en son bir pazar günü sövmüştüm

Çünkü sana en son bir pazar günü ölmüştüm.