Ayrılık Mikrobu

dokunma kalbimin ucuna

parmaklırına batar

ayrılık damllattın acımasızca

üzeri pas tuttu,ellerin mikrop kapar..

kime ne anlattıysam halimle ilgili

hepsi bana deli,divane dedi

gönlümü mecnuna eş tuttular

ben sana vefasız dedim

onlar seni leyla sandılar..

ne gözlerini kaldırdım gecelerden

ne de gülüşünü doğan güneşten

ışık bekledim her zaman

arkasından çıkıp bana geleceğin bir ışık

ama karanlıklarda kaybettim yolumu

artık karşıma çıkma olur mu?

ezberimde ki anıları yağmura verdim

sel olup dökül bir ırmağa

sesinin tonunu rüzgara verdim

çarp ve dağıl kapkara bir duvara

seviyorum deyişini Allah'a havale ettim

çıksın diye sırat'ta karşına..

teninin buğusunu söksün diye tenimden

şeytana uymak geldi içimden

ama sonbahar yardıma koştu

gönlüme diktiğin aşk ağacıının yaprakları

ettiklerine üzerine çakınca kurudu..

git!

dokunma kalbimin ucuna

parmaklarından vefasızlık bulaşır

ya da dokun hadi birazcık

belki kanında azıcık vefa dolaşır..

hep sahibem derdim sana, adını öyle sanıp durursun,ama gerçek yüzünle birlikte adında değişti ,artık ayrılık mikrobusun!..

DEMODERN..