Ayrılık Vakti

gözlerimden akan iki damla yaştı ayrılığı başlatan,

nasipsiz sevdaymış demek ki yaşlar bahane.

zaten geleceğe dair hiçbir söz veremiyorduk birbirimize.

böyle bitmemeliydi demeye hakkım yok,

öyle yada böyle bitmeyecek miydi zaten.

ilk aşkımdı nereye kadar gidebilirdim ki,

sonuna kadar gitmesini istesem bile.

ayrılığın sebebi neydi hiç anlamadım ki...

artık nasırlaşmaya başladı, anlıyorum, hissediyorum,

seni gördüğümde eskisi kadar heyecanlanmıyorum.

sadece arasıra şöyle bir bakıyor,

dudaklarımı ileri büküp kaşlarımı kaldırıyor,

vay be! ne sevmişim diyorum..

hiç bir zaman pişman olmayacağım sevdiğime,

belki pişman olacağım yazdığım bu şiire,

olsun be! daha nerdeyim, neler gördüm,

ölmezsem neler göreceğim.

belki yazdığım bu duygulara,

yazdığım bu şiirdeki cümle hatalarına güleceğim.

aynı ama ayrı olduğumuz günlerde bana bakışlarından umutlanıyordum.

artık hiç birşey hissetmiyorum.

sadece en derinlerde bir sızı duyuyor,

sana "ELVEDA, ELVEDA" diyor

"SEVGİLİM"

diyemiyorum...