Ayrılık ve Sen

Yanan bir alevdin yüreğimde

Oysa şimdi kapkara bir kül

Hayallerimin pamuk prensesiydin

Oysa şimdi bir kül kedisi

Mutlu mavi bir hüzündün

Bazen de mutlu bir tebessüm

Oysa şimdi kara günüm yasımsın

Bak işte nerden nereye

Canım cananım olmuşken

Bir yabancı olup gittin

Bu kadar anlamsız mıydı yaşadıklarımız?

Bu kadar sahte miydi aşkımız?

Şimdi şimdi yoksun yanımda

Ellerini tutamam, gözlerine de bakamam

Şimdi en güzel dostlarım

İçkim, sigaram ve yokluğun

Yanımda olmadığın halde söyledim

Ve yine söylüyorum bak, dinle, duy

Seni çok ama çok seviyorum

Seni senden habersiz sevdim

Gözlerini, ellerini, canan yüreğini sevdim

Zamansız çekip gitmelerini sevdim

Yani anlayacağın seni çok ama çok sevdim

Evet seni çok sevdim ama yokluğunu

Yokluğunu hiç sevemedim be güzelim

Bazen açmamış bir goncaydın

Bazen de yüreğime sığınmış yaralı bir ceylandın

Ve şimdi git bırak beni

Bir mezar taşı gibi beklerim seni

Mecnun misali beklemiştim seni

Yalanmış işte bekle demelerin, deli sevmelirin

Şimdi gökteki yıldızınla avutuyorum kendimi

Korkma kimselere vermeyeceğim o narin sevgimizi

Bekleyeceğim gittiğin o ayrılık trenini

Bekliyorum oysa dönmeyeceğini de biliyorum

Ve son sözlerim dön, gel, bekliyorum

Çünkü seni hala çok ama çok seviyorum...

KADER MAHKUMU...