Ayşe Ve Mehmet

Mehmedim.,

adam gibi adamdı

yiğitti,er di..

mehmedim,

bir çiçek gördü mü

eğilip koklardı

çiçeği dalında severdi

üzümü bağında

kuşları gökte

ve rakıyı şişede severdi

zaten sarhoşuydu sevmenin

adam gibi severdi

adam gibi severdi Ayşe'sini

gözlerinin içinde bulurdu sevdayı

ayşe'nin gözlerindeydi

umut

gözlerindeydi ayşe'nin

yarınlar

ayşenin gözlerinden seçerdi

bo boy

her biri ayşe

her biri mehmet çocuklar..

gözlerindeydi özgürlükler ayşenin

ayşenin gözleri

mehmedimin gülen yüzüydü

yarınları,umudu.dostu herşeyiydi..,

mehmet ayşenin gözlerinde yaşardı

mehmet derdi hep;

"ölümüm gelecekse birgün eğer

önce ayşenin gözlerinde öldürmeli"beni derdi.

hayat

gürül gürül

bir ırmak gibi akarken

akıntısına kapılıp

bir kör kurşunla

o yiğit mehmet

bir anadolu köyünde

bir düğün gecesinde

kanlar gibi düştü toprağa

ayşenin gözleri önünde mehmet

suda ki halkalar gibi büyüdü

ses yok tu mehmetten

ayşenin gözlerine

umutlarına,yarınlarına..

yaşamak işte o an ayşe için

tutmak değildi kanı damarda

.