Ayşen

Git demekle gidilmiyor.

Kal demekle kalınıyor Ayşen.

Otobüsün camlarında ' ayrılık ' yazıyor.

Saadettin Kaynak müzikleri ile solluyoruz evini,

Cumbalı balkonundan sabah kahvaltısını silkelerken,

Altında güvercin kavgalarına dalan gözlerin

Bir tek bana bakmalıydı giderken.

Son gözyaşın vurmalıydı otobüsün camlarına

Raşit abi beşten üçe alınca vitesi Ayşen virajında

Bir kuş geçmeliydi aramızdan seninle göz göze gelirken,

Ve kaybolmalıydım şehrinin sen kokan asfaltlarında...

Tanımasaydın ya beni kaçarken bu şehirden

Daha kolay olurdu cümbüşleri semtinin,

Şimdi tüm ağır düğün şarkılarında,

Bir kadeh de bana kalkacak eminim.

Şimdi biten şehrinin olumsuz tabelaları,

Senden koptuğumun resmidir bu ayrılık şarkıları.

Bunca hüzün kokan satırları, ve sana bıraktığım bu baharı

Yaz'ımı da alıp gidiyorum Ayşen,

Sana kalsın hastalıklı sonbahar akşamları...