Ayva Tüylerinde Kaybolan

sıcak günlerle ağırlaştı

düşselliği dudak kenarının

sen hep böyle ince gülerdin

gökyüzü şehlalaşırken ve

gözlerinin yorgunluğuna...

ama böyle alıngan bakışların da

hayata dargın bakarken dağlanırdı

yüreğimde buruk peyzajı dokunaklı

yollarda...ve kahrolası hüznün...

günlerin dağdağasında kaybolurdu an

bazen zamanı küçümserdik ya pencerede

ikimizce...karşılıklı oturmanın uçarı

mutluluğunda...bırakmadık hiç bej tutkuyu...

unut gitsin saçlarının ormanıyla tutuk

biz anlarken gözkapaklarımızın torbacıklarında

kümelenen tuz zerreciklerinin çocuksu içeriğini

unut gitsin başkalarının dil çıkarmasını aşka...

yollarımızda gene güneş çok haylaz utanmaz

öyle ki dört mevsim çıplak dallarla dürtüklüyor

manzarasız kuş yuvalarını...düşlüyorum yanağını

ayva tüylerinde kaybolan acılarımdan koş gel hadi...