Az Biraz Kırıktır

Zamanın ne önemi var,

Bir sevda sağanağıydı,

Islanmıştık adam akıllı,

Sığmıyordu sevincimiz yüzümüze,

Akdeniz sıcağında gülüşlere.

Uzun kış gecelerinde,

Sözcüklerin sıcaklığına sığındık.

Gerçi sığıntı değildik;

Hepten sahiplendiğimiz evrende,

Yitirmek korkularının var olanı götürdüğü

Bir fırtınaya tutulduk

Durmadan konuşmak

Aşmıyordu istendik bir sağırlığı

Sözün yaralayanını

Paylaşılmayan zamanı.

Duyulmayan ağrıları keşfettik

Ezberlenemeyen şiirlerin kırılganlığında.

Yitirdik farklı kılanı

Solmaya yüz tutan çiçeği

Ve nedense diriltmiyordu şiir

Ölümlülüğüyle insan ömrünü anımsatan

Öykümüzü,

Yaşamın en sığ anlamını.

Zül oldu anımsamak

Her biri bir yaşamak olan her bir hatırayı

Zayıf olur yiten aşkın belleği.

Bu yüzden sırf bu yüzden,

Çaresizlik bir tapınmayı küfre dönüştürdü.

Keşke anlayabilseydik birbirimizi...