Azar

Koy ver gitsin

Tahıl tanesi-yiz

Biriz... Bir-iz...

İzbe iz de bir ses oldukça tiz-iz...

Saklama salıncaklarını

Her biri asılı boyun bağıyla

Zamanın intihar fulyasına

Damızlık seni... Çayırın ağası...

Palanın deryası... Kayış ağası...

Becermek için rezilliklerini

Salah kadı macununa medet bağlarsın

Sümüklü böceğin salyasında yüzmeye çıkarsın

Çepiç boynuzlu

Bak bak baaak...

Nargile kokusu da sinmiş siniciklerine

Gafurun dölü seni

Sır perdesi geçmişin izi

Taze gelecek adında barınmıştır sen-in-san-sın

Gazaba uğrarsan kapsülüne sığınırsın korkularının

Kuyruğun apış aranda kaybolur

Arka bulsan düşersin fukaranın canına

Alabalık tatlısı da hoştur sende

Sazlık sefası da...

Milano dada varsın... maçkanın yollarında da

Ardında hep bir hülasa

Koy ver gitsin

Der-iz

Biz-de