Azelya'm III

Ah Azelya'm!

Rehin mi verdin gözlerini

zifirisi bitmeyen gecelere?

Yemin mi ettin baharlarda karakış olmaya?

Bir dala filiz olup

Çiçeğini dökmekten mi korkarsın?

Rüzgarına kapılıp bir serçe kanadının

Uçmaktan mı ürkersin?

Bir çiçek bile ölümü göze alıp

karlı bir dağa asice boy veriken,

güneşi yudumlarken doya doya

Sen Azelya'm Sen...

Hangi kayıp kentlere eşkiya ettin yüreğini

Hangi iklimlerde süslü ölümler astın yüzüne?

Bileklerin sanki bir ölümü taşıyor

Sağır eden susuz bir sessizlik

Sırtında taşıyamadığın kimin kamburu

Söyle bana!

Kim bastı üzerine,

Kim kirletti beyazını

Hadi Azelya'm!

Kaldır yüzünü,

boz içinin duvarlarını

Bulutların karnından sağ güneşi

Korkma güneşten,

Güneşin kızlarıdır yüzüne sürülen renkler

Dudaklarından bir gülümseme aksın

şiir boylarına

Bir çiçeğe dal ol ,rengi senden olsun

Tut saçlarından kendini,uzat boynunu

göğün göğsü yarılsın.

A. Kemal