Baba-Maden Ocağından Bir Ses-Küçük Kızın Feryadı
Baban öldü dediler inanmadım duyunca
Benim babam ölmedi dedim kızdım onlara
Söyle neden gelmedin bütün gece boyunca
Nasıl inanayım ben sensiz olan sonlara
Sabaha dek bekledim camlarda seni baba
Bak bu küçük bedenim gamlarda yine baba
Yoksa bana mı kızdın, sabah para dedim ya
Hani tutup elimi öpmüştün tam beş kere
Baba senin ellerin neden kara..? Dedim ya
Madenciyim demiştin, göğsünü gere gere
Senin için diyordun, beni öperken baba
Hani ya gelecektin güneş batarken baba
Güneş battı, gün battı.... Geceler yara açtı
Üşüyorum ben baba sanki heryer cehennem
Dün bisiklet istedim, babam ondan mı kaçtı?
Diye sordum anneme, cevap vermedi annem!
Gözlerinde yaş vardı; ağladı, sustu baba
Tek duymak istediğim senden bir sesti baba
Kardeşim de gülmüyor, o da ağlıyor neden?
Söylesene can babam, yoksa ona mı kızdın.
Hani döner diyordun gün olur da her giden
Son ayrılık sözünü, avcuna neyle yazdın
Doğru mu dedikleri, yoksa kömür mü baba,
Sen benle yaşıyorken giden ömür mü baba?
Vallahi de istemem bir daha senden para
Ne bisiklet, ne giysi, ne de okul defteri...
Kime sitem edeyim? Sana geldiyse sıra
Artık kömür çıkarma, sil alnından sil teri
Cennetten telefon et, ne olur ara baba
Artık ellerin gibi, bu bahtım kara baba.
ŞİİRLERİN ŞAİRİ...
15.05.2014....00:55
:((((
EN ÇOK O KÜÇÜK KIZA ÜZÜLDÜM...ÇÜNKÜ O KIZIN BABASI ARTIK HAYATTA DEĞİL..VE O KIZ BABASIZ BÜYÜYECEK.EN ACISI BU ÖLÜMÜN....
Bazen küçük bir çocuğun baba diyen çığlığını duyarsınız..İşte o an hayatınızın muhakkak en kara dönemidir...Babanızı düşünürsünüz o an....Ya da çocuğunuz varsa onun boyun büküklüğünü...Ve gözleriniz patlar o anda...Ölüm, tek bir rengim var benim, der: O DA KAPKARA...!
RUHLARI ŞAD OLSUN...