Babam...

Önce deli yağmurlar

Sonra toprak kokusu

Sıranı savdın baba

Geldi ölüm uykusu

Sarılmıştım eline

Bir minik çocuk gibi

İçimden belki bin kez

Nidalar yükselirken

Şifalar konacaktı

Babamın bedenine

Evet benzin sarardı

Döküldü çatık kaşın

Tutmadı bacakların

Yatağa bağlanmıştın

Ah benim koca dağım

Kanadı kırık kartalım

İçinde fırtınalar

Dışında sukunet var

Öğrendim yüreğinden

İnsan son ana kadar

Mutlak onurlu yaşar...