Babam

Kara haber geldi Kara gecede

Yüreğim parçalandı her hecede

Bin dokuz yüz seksen dokuz bir Nisan

Böyle acı şaka mı yapar insan

Birdenbire, ' baban öldü' dediler

Ne kadar da kolay söylediler

İnanmak gelmedi içimden

Daha gün almamıştı kırk beşinden

Felek erken tattırdı bu acıyı

Saldı yüreğime dinmeyen sancıyı

Dururken arkamda dağ gibi çınar

Bir anda tutuştu içimiz yanar

Beklerken ellisinde ak sakalını

Bu acı aldı gitti bütün aklımı

Haber geç geldi Çanakkale'ye

Benden başka herkes gelmiş mahalleye

Yetişip silemedim gözündeki yaşı

Yatağın oldu soğuk musalla taşı

Bir üzüntü hasıl oldu mahallede

Yeri boş kaldı aşağı camide

Duyan herkes koşmuş çarşıya

Kazılmış mezarı anasıyla karşı karşıya

Çok çalıştık baba oğul beraber

Karşımızda gülüyormuş kahpe kader

Niye öptün sön görüşümde gözlerimden

Ayrılık varmış anlamadım sözlerinden

Yattığın yer toprak değil nur olsun

Bütün melekler senin yoldaşın olsun

Tenin değmesin asla toprağa

Koca adamdın yüreğin benzerdi yaprağa

Kucakladım kara toprağı babam diye

Daha işimiz vardı erkenden ayrılık niye

Yandı yüreğimiz kavrulduk yandık

Sen hep kalbimizdesin KARA SADIK