Babam Ve Oğlum(1)

İki ayrı kentler gibiydik

Aramızda ses duvarları vardı

Hayat kısaydı,zordu,duygusaldı

İtiraf edeyim baba

Ben gizlice duvarlardan atlardım

Hani bazen gölgenden şüphelenirdin

Evet peşindeki o küçük gölge bendim

Parmak kadar iken öğrendim

Senin kendine ait dünyanı

Benim bu dünyadaki yerimi

İtiraf edeyim baba

Sana hiç kızmadım,kırılmadım

Şimdi kucağımda inmeyen

Senin adını verdiğim oğlum

Kardeş kentler gibiyiz

Baba,seninle yolu baştan aldım