'bâb'ım'

Babam beni yirmiüç kez kaybetti

Ben de onu sonbaharda ilk defa

tüm ayrılıklarımızla

Barışabi'nin 'kol düğmeleri' kadar bile değildik

onlar düzenli aralıklarda bir araya geliyordu

biz Aralık'larda hep ayrı oluyorduk

nedenlerimiz vardı uzaklığımıza iliştirdiğimiz

bazı evrensel bazı çocukça

ona bir isim verseydim eğer

kalabalıklar ortasında bir 'merdümgiriz'

derdim sanırım

her buluşmamız alengirli

her vedamız yarım

her vuruşmamız kansız

benim gidişlerim olağan idi

onun gidişi ansız

döşüme sızı oldu boşluğu

aritmik fasılalarla kendini unutturmayan

ve ben her serendip yalnızlığında

ondan bir işaret saklıyorum

bedenimin Batı'ya yönelişinde

astımlı bile olsa nefes alışımmış varlığı

anladım atmosfer ortasında oksijensiz kalışımda

farzımuhal