Bademlerden Önce

Seyre dalmışken o derin yalnızlığımı

Martıların çığlıkları

Karıştı ıssızlığıma...

Saklamışken parçalı bulutlara gözlerimi

Ve duygulara bir fora çekmişken

Karanlığın içinde...

Sakindi deniz, uykudaydı gönül...

Ya bu dalgalardaki ses neydi?

Neydi yüzüme çarpan, neydi?

Yorgun bir akşamın günbatımında

Yokluğumun rengini beğenirken

İmbat rüzgârları,

Yine aşkın kızıl saçlarında eser,

Yine ümidin güneşiyle gülümser,

Kokunu içime doldura doldura

Dolaşırken başıboş...

Ruhumda ızdırap çizikleri

Ve ağıtların sessizliği

Ve İzmir'de...

İzmir de bademler çiçek açmadan

Tuttum ellerini

Sıcak, sımsıcaktın...

Mahzun bakışlarım

Hayalini çizerken kaldırımlara,

Ahh kordon boyu ya senin telaşın ne?

Bir şimşek çaktı aniden yüreğimde,

Suskun akşamın imbatı

Sevda sunuyordu her esintisinde.

O rüzgâr gemisinden

Bir yağız at düştü gecelerime.

Saman yolundan mı geliyordu,

Yıldızlardan mı bilemedim...

Ruhuma yağdı, içime doğdu,

Öpüştü şiir sözleriyle yürek.

Sevda mıydı bu, aşk mı, rüya mı?

Sızımı dindiriyordu nefesi.

Şimdi çıkmak vardı mor dağların başına,

Gözlerimi dikmek vardı ufuklara,

Kerem yüreklimi görmek

Ve Aslı'ca sevmek

Ve İzmir' de...

İzmir de bademler çiçek açmadan

Seni, dedim, seni yüreğim

Hoş geldin baharınla,

Hoş geldin yüreğime...

04.03.2010