Bağışlanmaz Kıvılcımlar
a.
çarpıldım görür-görmez kardan beyaz alnını
beni felâket sarstı, inanır mısın
dudağının o çekingen nazlı edâsı
ürkek kirpiklerinden sızan yalnızlıkların
parmak uçlarımı yaktı, ateşten daha ince
b.
acelecisin neden, n'olurdu gitmeseydin
sümbül sağnağına bir tutsaydım saçlarını
ah!
acılar
acılar dizdim
çakıltaşlarından
burçlarına kalbimin
ilkin bileklerinden öpmeyi düşlerdim oysa
kırışıksız bunca keder
söyle şimdi
mahzun gözlerime mi benim
depremlerin koptuğu yere mi yeter
gelincik-endam hâlini nasıl unutmalıyım
ya puslu camları ışıtan hıçkırığını
c.
sırtıma çokça şiir
ve gözyaşı yükleyip
-uzun yolun azığı da yanımda-
çiçekler ülkesine mi göç etmeliyim
kavi bir yürek şavkıtan ağrılarımla
sevdalarımı gömseler avuçlarına
yaralı bir ses bulsa çığlığım sende
yaz yağmuru yağdıran sözcüklerinden
doğursaydın ömrümü
cıvıl cıvıl can sesinde yeniden
türkü terleyen çilesi olsaydın benim
turna kanadına dağlanmış özgürlüğümün
d.
koynumda sütmâvi taylar gibi
seken hüznümdür şimdi
körpe ciğerlerimde hasret
barutla çalkalanır
sancılarla sarmalanır sabra
utancın ve cesâretin
yumruklarımı uyandırdığı koyaklarda
bağışlanmaz kıvılcımlar tutuşturmak yazgım mı
umut
ağır
kıvır kıvır
bir bakışsa içimden
e.
boynum
serin olmalı
kırlangıç öpücüklerinden