Bağlama Özgürlüğümü Anne

mapusluk,

bizim kaderimizde varmış

doğduğumuz günden beri

anne,

sıkma,

bileklerimi acıtıyor

kundağımın ipleri...

aç anne

aç şu ipleri

ve bırak

avuçlarımda sakladığım

güvercinleri

özgürlüğe uçsunlar

bağlama özgürlüğümü anne

ve ağlama

hatırlama

mapusluk

bizim kaderimizde varmış

öldüğümüz güne kadar

anne

aç artık

yağlı urganı

ellerimden ve boynumdan

birazdan bir güvercin,

uçacak avuçlarından

denize doğru...

(atmışsekiz kuşağına armağandır)