Bahara Asıldı Hüznüm

tirşeydi gönlüm

vurgunu tatmadan önce

.

...

......

ayaza kesti yüzümün sen mimiği

uzandım güneşin sıcak tenine

gözlerimi kapatıp

maskenin derinine

deli dumrul bir aşkın kıvılcımı

yüreğe düşen

ki.. sevmem hüznün mor halini

içime yürüdüğüm uzun yol

döşümde saklı ayak izi

gelecek zahir diyerek

havada asılı onca söz

sızıydı

suskuların ardından gelen

zifiri gece

vurdum sesimi zemheriye

taşlaşmış göğsümden irin akıyor

her fecirde ölüme dikili göz

değil ki... kefene bürülü bu yürek

nefesim ciğerlerimde infilak

bahar kokardım oysa

aşkın ağırlığınca

ve

şehvet dillenince

gelmeden

cinnet

sövdüm talihin

sakız patlatan kadın sesine