Baharı Bekleyen Ben Değil Sendin
baharı bekleyen ben değil sendin
içindeki soğuk çırpınışlara rağmen
ısınırdı yüreğim bir bakışınla yanar kül olurdum
döne döne sarhoş olurdum kollarındaki bir çocuk gibi
baharı bekleyen ben değil sendin
unutulmamışları ardında bırakıp gidemezdin
hep içinde bir ukde kalırdı anılar
günden güne ak düşen saçların bunun resmiydi
baharı bekleyen ben değil sendin
gözlerin hep onu arasada
yinede esip kavururdun her nefesde
tutup ellerimden bırakma derdin
baharı bekleyen ben değil sendin
her gözlerinin dalışı sonsuzluk olurdu
boğulurdum o sonsuzlukta kaybolurdum
ve ta ki solukların kesilene kadar böyle devam etti
baharı bekleyen ben değil sendin
o gün geldi başın dizlerimde
gözlerinde sanki bulut olmuş dökülüyordun
ölüm sanki seni bir melek yapmış gibi uçup gittin
geriye kalan soğuk bedenin ve sonsuz aşkın oldu