Baharın Güzel Kızı

Açılan perdeler sustu

Birileri anlatacak acıları derin mavilere

Saçların hareleri dönüyor,esen yel

Bir teline tutunuyorum,ayaz ellerim

Gölgem düşen yaprakların kendisi.

Kkuru vadilerin güz yağmurlariyle delirmesi

Islatıyor kuruyan dudaklarımı

Yer veriyor devrilen ağaçlara kıyısında

Dalga kıranlar,yağmurun yıldırımları sularda

Tüm yollarda karartma var.

Dönüyorum kapanan perdelerin arkasına

Nefeslediğim rüzgarın sarhoşluğunu yaşıyorum

Kendi uçurumlarımda.

Uçurum gülü elini uzatıyor

Şahin hüznüyle kayabilmek

Bıçak sırtındaki güzelliğe.

Yetişemiyorum mevsimlere,cemreler çabuk düşüyor sevmelere.

Bıraktım en derinlere hüznümü

Düşlere yattım biriktirmeleri görmek adına

Bak hala saçının tek telindeyim

Sen de gölgeme gel,

Eyy ! baharın en güzel kızı.