Bahçemdeki Çöl

Yalnızlık özlemim seviniyordu

Evde yalnızdım, kimsecikler yoktu

Herkes beni çölde bir gül sanıyordu

Gül bahçesinde kaktüstüm, diken çoktu

Bahçedeki her gülde diken vardı ama;

Kaktüsün dikeni tek dikkat çekeniydi..

Bir deva arıyorum , şu biçare yarama

Güller engel oluyordu,biri beni dinleseydi..

Herkes güllere odaklanmıştı bu bahçede

Kaktüsü takan yoktu, söven çoktu

Kırmızılığı etkilemişti herkesi, ezelden ebede

Rengarenk dikenlerim, bakmıştı sadece hayretler içinde

En sessiz anımda bile; sus diyorlardı

Çareyi solmakta buldum, kendime direndim ve soldum

Baktım sevindi herkes, yerime kondu başka bir gül

Anlamıyordu kimse, hem kaktüs gerek hem bülbül !