Bahtını Kış Ayazında Gören Kadın

sesli düşünüyorum...!

sesim sesine değmediğinde

sözlerimi sadece bir şiirde

bir türkü eşliğinde

yüreğin umudunu kestiğinde

bir bak...!

gözlerin ufku tararken

bulutlar beni resmeder görmezmisin...?

bir işit...!

kulaklarına fısıldayan rüzgarı

verdiğim sözleri hatırlatır

duymazmısın...?

güneşe söyle...!

bahtını kış ayazında gören kadın

pencere aralığından sızsın

buz kesen yüreğini benle ısıtsın

çünkü ben

her yeni doğan umutta yeşeren

her seferden zaferle dönen

her seferimin zaferini

senin yüreğinde gören

ölmüş çiçeklerde

tekrar tekrar sana

geri dönen bir tek benim

çünkü

seni kıştan çıkarıp bahara

yalnızca ben gülümsetirim

bilmezmisin...?