Bahtiyar

Ruhun çok örselenmiş, göbek adın Bahtiyar

Yaşam çekilmez çile, nefes almak zor dersin

Yanakların buz kesmiş, gülüşlerin sitemkar

Bir de, yüreğime bak, ne yangınlar var dersin

Tüm hücrene kök salmış, bir suskunluk yatıyor

Sinendeki yaralar, sanki kabuk atıyor

Sen konuşma istersen, bakışın anlatıyor

Dert adamı söyletir, gözüne duyur dersin

Tek bir telin kalmamış, saçının siyahından

Cümleler yetkinleşmiş, yılların eyvahından

Çiğ görmemiş kursağın, her günün sabahından

Nasipsiz feleğine, gene de buyur dersin

Aşk, hükmünü sürsede, başa taç edilmemiş

Nadasa bıraktığın, duyguların sev demiş

Gönül aldığı tadın, bedelini ödemiş

Sevda başa gelince, hakikat uyur dersin

Takılmış umutların, yaşamın budağına

Keskin düğüm oturmuş, dillerinin bağına

Yeri gelir söylerim, dünyanın kulağına

Bunca derdin içinde, beni kim okur dersin