Bakır Gözler..

Paslanmış bakır gözlerimi bahçeye attım

Biliyorum kimse su vermeyecek

Dayansın saçlarına düşen akla

bir sümbülün hemen yanı başına

veya

Sığınsın büyük gölgeli ağaçların dibine

emsin üstüne çöken bulutların mavi rengini

yeter ki ezilmesin koca gün doğmadan yüreğinin üzerine...

Koca ayaklar itişirken ;

Büyüsün ,çınar olsun güneşe benzeyen ufuk yüzü

Dallarına salıncaklar kursun küçük masum yavrular

Elbiseleri renk renk

Çilli minik kızlar

Bayramlar tütsun kucaklarında..

Ezilmesin yeter ki

asırlar geçse de üzerinden

yeller ,seneler sel gibi..

Hep büyüsün ,

zamana kafa tutan can gibi..

O biliyorum ,büyüyecek:

Dallarında kitap,kitap meyveler verecek

Sırlar içinde muamma ,sırra bürünecek

Gölgesinde kalsa da koca ağaçların..

Onu Allah ;

Işıltılı , ılgıt ılgıt akan

Yağmurlarla besleyecek..

Büyütecek. büyütecek

ve bir gün ;

Yıllara meydan okuyan gözleri

Yemyeşil bir bahçeye benzeyecek

Heybesinde yürekten damlayan dualar..

Nöbete yürüyecek..

05..istanbul