Bakışarında Sustum

Bakışlarında sustum daima

Uzağında kaldım sessizce konuşmaların

Köşesinden izledim seni

Sokağın kaldırımları cırmaladığı,

Çocukların ekmek kırıntılarını topladığı,

Açlık ve sefaletin yakınından,

Acının kendini hissettirdiği yerlerden...

Sağır olamamaktan korktum

Duymak, anımsamak, görmek yada bilmek

İstemedim o an...

Nedendir onuda bilmem ya...

Değişiyor düşünceler, tutulmaz oluyor

Boyun eymek gerekiyor çaresizliğe

Vazgeçmek istiyor gönül

Sana benzeyene sen deyince...

Kısa süreli hâzlara, yetinmelere

Ne kadar da doymuşum ah...

Yokuşun ardındaki düzlüğün merakını,

Değişir bu kez dediğim yanılgılarımı,

Hepsini ama hepsini

Yitirmişim demek bu huylarımı,

Atlatalı çok olmuş...

Umutsuzluk da değil bu!

Aradığını bulamamanın bilincidir bu...

Hani bir an olur ya!

O da yapardı, o da bunu severdi,

Onun rengi, onun siğarası

O olsaydı,o yapsaydı...

Ah! Ah! ama artık hepsi onun hayâli...

Devama mahkumiyet bu hayatın kahrı,

Çekilmesi zorunlu,

Çilesi, derdi, kederi

Gelmesin velâkin

Sana benzer sandığım biri...

Değişmeyen gerçeğim olarak kal sen

Gelmesende olur inan bana

Tutulası ellerin yaksın içimi

Sen isterim ki hâlâ duyma beni

Üşümem, üşenmem günlerce bakarım sana

Yalnızlığıma benzeyen yağmurlu sokaklarda...