Bakma Gözlerime Hüzünle

(Nefreti sevgiye egemen kılanlara)

Dalgalar hırçındı gözlerinde

Alabora olan hayalim yansımakta

Niçin bile diyemeden karaya vurdun

Cansızdı ruhum ellerinde

Cansızdı yaşayan bedenimin gizlerinde

Ve ben gözlerindeki öfkeyi okudum

Okumaya yeni başlayan bir çocuğun hecelemesiyle

Masumdum ama bir o kadar da

Sevgi nefreti boğar bilirdim

Saf çocuk nefesiyle

Ama öğrendim ki büyüklerin dünyasında

Nefret çok güçlüymüş sevgiye rağmen

Ve aldım gözlerindeki ?ben?i

Yürüdüm sahil boyunca yalnız başıma

Ay arkadaşım oldu

Yıldızlar şarkımın mısralarına dost

Yakamozlar ışıldıyordu sen sönüyordun

Yüreğim boyun eğdi nefretin acımasızlığına

Sevgi ise hicret etti acıyla bakarak gözlerime

Yürüdüm sahil boyunca yalnız başıma

Yakamozlar ışıldıyordu sen sönüyordun

Ay arkadaşım oldu

Yıldızlar şarkımın mısralarına dost

İşte gidiyorum

Gidiyorum hayallerinden bile

Bir gün arkamdan ağlarsan bil ki

Üzülmeyeceğim senin hüzünlü gözlerine

Çünkü sevmesini bilmeyenler

Üzülmeye değmeyecek kadar küçükmüş

Bunu anlamak bile acı veriyor yüreğime

Çünkü sevmeyenlerin olduğu bir dünya

Yaşanmaya değmeyecek kadar basit

Hislenmeyecek kadar kurak

Küresel ısınma kadar korkunç

Ama firak meltemi estiğinde damarlarımda

Bakma gözlerime hüzünle

İnanmayacağım sevginin gerçekliğine

Çünkü masumiyet ölünce yürekte

İnfaz kaçınılmaz oluyor

Küçük bir çocuğun ağlayan gözlerinde