Baktığın Herşeyin Arkasına Düşüyor Gölgesi

geçtiğin yerlerinde

hayatın yelesi

yüzünle savruluyor.

acı hep vardı.

yüzün,

bazen.

yaralamıyor

desen yalan olur,

alışıyor insan desen

çok güzel bir masal.

şimdi,

kendi yolculuğuna

gönderiyorsun

kendini.

ses etmeden annene,

sabah bırakarak

alnına

dudak izini.

yanına

çok sevdiği çiçeğinin

dibinden

bir avuç toprak alıyorsun

gömmek için kalbini.

şehirde

bedenin

sapasağlam bulunuyor;

uzak,

yolları karla kaplı,

inadına çiçekli

bir köy yolunun

kenarından topluyorlar

içini.

yolda,

bir kere ısırmışsın ekmeğini.

yolda,

geçerken

baktığın her şeyin

arkasına düşmüş gölgesi.