Bala-leyli'me

Sana değil, sendekine bu tutku,

Kendine yol bulduğunda anlarsın !

Dünü bırak, andakine bu tutku,

Gelmiş geçmiş olduğunda anlarsın !

Saçlarında çiçek açan dalları,

Dudağından ışık süzen balları,

Her görüşte yüzün basan alları,

Gözden ırak solduğunda anlarsın !

Hangi bulut sabreder dağlarına ?

Hangi tutsak dellenmez bağlarına ?

Eyvallahım yoktur gül çağlarına,

Gurur küpün dolduğunda anlarsın !

Ömürden üter de gönül kumarı.

Aşkta cay yapana döner zararı ;

Kendine ördüğün nazdan duvarı,

Onda mahpus kaldığında anlarsın !

Seni değil, sendekini sevdim ben,

Kalbine yol bulduğunda anlarsın !

Heyy Bala-leyli'm heey !..