Balıkçı

Dalgalar denize kızgın

Köpürmüş yine hıncını

Sahillerden alır gibi

Akşam vakti

Kum kapıda bir balıkçı barınağı

Penceresi kırık kapısı kilitli

Kızgınlığı anlaşıldı denizin

Üstünde mimozalar oynaşmıyordu

Balıkçı gitmişti

Ve ay ışığına armağanıydı buğulu sesi

Martılar mecburen kanat çırpıyordu

Güneşin benzi soluktu şüphesiz

Balık deniz/siz deniz balıkçısızdı

Hıncını kimsesiz kayalardan alıyordu çaresiz

Balıkçı suya aşkını her yazışında titrerdi

Mavi patiskalı berraklığı

Kâğıt kumsala kalem parmaklarıyla çizerdi

Her gün sevdasını balıkçı

Yıldız yorgan gecede ateş düştü yüreğine

Kayıp gitti meçhule gökteki yıldıza takılıp