Balmumu Sevda (1)

Sıcak bir temasın efsunlu

Bahtiyarlığını,

Rugan ayakkabısı

Yastığının baş uncunda saklı

Bayram çocuğunun

Heyecanını,

Dudaklarda yıllanmış şarabın

Hazzını,

Semazenin parmak uçlarından yükselen

Neyzen çağıltıların

Coşkusunu,

Sürdük ellerimize

Balmumundan bir sevda yarattık...

Korkmadık erimekten

Bizdeki alev yanardağın kaynağıydı.

Patlamalarımız kendimize

Tutkumuz yenidenliğe armağandı.

İncecikten tutunduğumuz koza gardımız

Göremediklerimiz aynamızdı.

Biliyorum;

Aslında gerçekten hiç doğmadık

Senle ben hiç biz olamadık...

Kaçınılmazdı silah kuşanmamız

Kılıçlar çekildi.

Sağlam sandığımız temel

İpek böceğinin dileğiydi sadece...

Ayaklarımıza sinmiş sevda sanığı

Ayrıldı özüne

Kendine çekilirken heykelimiz

Ruhumuz sinmişti gölgesine...

Sonra mı?

Ardımızda harbimiz,

Antik sevda müzemizin

Bakırdan levhalarına astık

Heyelanlarımızı...

Bende kalmış bir parça sen ile

Gözlerimde balmumu zamanların izleri,

Eriyip gidecekmiş gibi

Kibrit kavının közünden parmak uçlarımı koruyorum şimdi...

Karanlığa alışmış görmelerim

Bitip yitene aldırmak istemiyor belki

Nafile...

Heyecanlı coşkumuzun, hazlı bahtiyarlığında

Yine sana karışıyorum...

Biliyorum geçecek bu serzenişim

Biliyorum son bulacak senli nefeslerim

Ama son defa,

Bir kibrit çakıyorum

Bir parça dem çalıyorum yüreğime

Gözlerimde hazan artığı

Ben hala biraz sen kokuyorum...