Bana Bir Öykü Bağışla

gel;

bana bir öykü bağışla;

adınla başlasın.

tutuşurken italik paragraf başları,

nefesim kesilsin.

gel;

yapabilirim,

inan becerebilirim ölmeyi.

yağmur başlıyor,

şimdi hepten kirletecek beni,

şimdi kokun sıyrılacak tenimden.

şimdi tenin,tenimden ayrılacak

durumum vahim

dün kopuğun biri

bir taksiciyi vurmuş

alayı grevde

iskelelerde vapur yok

saatim durmuş

gidecek hiç bir yerim yok

parmak izlerin siliniyor dudaklarımdan

çabuk gel

bana bir öykü bağışla

adınla başlasın

şehir usulca susarken

gözlerin, gözlerime değsin

bildiğin gibi değil

anladığın gibi hiç

bana hemen,şimdi

bu şehirde geçen

otobüste

vapurda

metroda

nerde istersen orada

geçen bir öykü bağışla

hazırım

yapabilirim

inan becerebilirim

son paragrafa kadar nefes alabilmeyi

etme gel...