Bana Değil Kendine İyi Bak Baba

gözlerine bakamadım.

biliyorum baksam

herkesi,herşeyi bırakıp

kollarında hıçkıra hıçkıra

ağlayacaktım...

sözüm ona ,en mutlu günümde

herkesi gözyaşlarına boğacaktım..

bakmadım..

sen de bakma,

üzerimde beyaz gelinlik,

ellerimde yabancı bir el

olduğuna.

bakma baba,

beni yakma!

sen gözümün ilk gördüğü

dilimin ilk döndüğüsün

aklımın ilk erdiği

gönlümün ilk sevdiğisin.

bakma baba,

içimi yakma...

lüle lüle saçlı kızınım

kahvaltılarını hazırladığın,

saçlarını özenle taradığın,

nelerden ,kimlerden kıskandığın

kızınım hala...

bakma baba.

bu bakış içimi deler geçer

tutamam kendimi

kalbim herşeyden vazgeçer

koşarım yanına ,asidir bir yanım

bilirsin...sevgim herkesi ezer geçer..

bakma baba..

beyazlar yakışmış deme.

üzülürüm

istediğin gibi beyaz önlük giyemedim

doktor olamadım diye..

bakma baba,

neler geçer gözlerinden

yüreğinden neler geçer

bilirim..

minicik elli kızın

nasıl oluyor da aniden

genç bir kadına döner.

yıllar nasıl böyle acımasız

akıp gider..?

çıksam da şimdi göz hizandan

bir evim var benim baba

sana ayırdığım

rahat bir yatağım

senin için en sevdiğin

yemekleri yaparım.

yanımda ol baba.

nereye gidersem gideyim

iyi haberlerini,

sesisini,nefesini

hergün dinlemeleyim.

hem sen bana

kendi ayaklarımın üstünde

durmayı öğrettin

herşeyden öte

sevmeyi öğrettin.

ama bana

böyle bir ayrılığa

nasıl dayanılır öğretmedin baba!

bakma baba.

ben bakmıyorum.

ama görüyorum,gözyaşlarını

içine nasıl damla damla

akıttığını.

ben üzülmeyeyim diye

sesindeki çatallaşmayı

susarak kapadığını..

bakmıyorum sana,

uzağındayım bundan sonra

ama sen

söz ver bana

kendine iyi bak baba...

ilk baba der gibi

heyecanlı ve tedirginim..

ört şimdi sevgini üstüme,

üşümeyeyim...