Bana Öyle Bakma

Gece , uğursuz bir mezar taşı

Ellerim sensizliğin soğuğundan mıdır bilmem

Ölesiye kırmızı

Kimsesizliğin yosun tutmuş, güze dönmüş saçların...

Bana öyle bakma !

İçime bir kuş düşer, yaralıdır

Çırpar durur kanatlarını, göz bebeklerim sel olur

Oysa ki her bakışında , yemiştim ben bu vurgunu

Kendi denizimde boğuluyordum sana, ölüyordum

Bana öyle bakma !

Umutlarıma cemre düşer, bahar sanarım

Halbuki kıştır benim hep bir yanım

Aşktır çoğu kez

Ve ben sustukça,

Gece ile birlikte ağlarım...

Güneş, yosun tutmuş ömürlerimizde

Hayat bir kaosa kapılmış

Adına aşk diyorlar ya hani

Ben hala 'sen' diyorum

Azrail kıskanıyor seni

Sense, sensizliği...

Öyle bakma bana...

Vefasızdır içime düşürdüğün ateş

Her gidişinde ihanet eder ya sesine

Sessizliğinde söner, buz olur sol yanım

Hala ismin tenimde yankılanırken...

Alfabemdeki tüm harfleri infaz ettim ben

'sen' kaldı bir tek

Düşün sevgili, ben bile kalmadı cümlelerimde...

Seninki çıplak bir ayrılık !

Ben ise yokluğunu giyindim !

Bak şimdi iyice, kirpiklerimde biraz sen kalmış mı?

Yoksa gözümden iyice mi düştün ?

Göz yaşlarıma tutunup...

Bana öyle bakma...

Şubatlarımı satasım gelir bahara

14 şubatı mesela,

Al diyesim gelir

Al sen de kan bu oyuna !

Sen de yara al

Benim gibi kal, param parça...

Şimdi, ne senin fırtınalarından kalan harabe bir şehir

Ne de antik bir ben varım

Yok oluşlarımın sahnesinde son perdeyi oynamaktayım

Ölüyorum, ama sen bunu rol say

Ve ölürken bile acıt canımı

Ya da git en iyisi, boş kalsın avuçlarım...

Gitsen de gitmesen de sana kanamaktayım...

Bana öyle bakma !

Ruhumu aforoz et artık gözlerinden

Yüreğinden düşür beni bedenime

Tenimde açtığın yaralara , sürme tenini

Dokunma !

Bu son çırpınışlarım...

Yitik bir ben'in ardından , batıyor bir güneş

İyi bak !

Yarın doğmayacak...

12 MART 2011 CUMARTESİ