Bandırdılar

Bir kâse çorba geldi yaratandan

Dediler ki ban lokma lokma yut dediler

İstersen dik tepene

Bu kâse senin, ban aşka

İster bal şerbeti ister zehirden aş

Ne niyetle yersen o olur senin için

İster dağıt ister sen tüket

Ben bu kâseye bandım aşkı

Gözlerimden aşk fışkırdı

Gören gözleri, ekmeğini bandı

Yedikçe acıktırır bu aşkın men bağı

Nur gibi akan çağlayan

Her gün beş vakit abdest alsan

Durunca huzura aşk ile

Bandım gözlerimi gözlerinin içine

Bilmezdim aşkın ne olduğunu

Birde kulluğumu

Deryaları da içsem doyurmuyor

Banmak ne kelime bandırdılar da dinmiyor

Aşk susuzluğum bitmiyor

Şemsle Mevlananın aşkı