Baron

//

.

.

.

seni

bilmem de

ben en çok kırık, dökük,

eski mi eski bir ahşap masada iki kişilik oturmayı

bir de demir attığım gözlerinde ömür boyu limanlamayı severim bilirsin

..... ayrıca baronu

hey

sen mavi

kime diyorum

çevirme bakışlarını gözlerimden

haydi uzat parmağını bir sürümlükte olsa sürün dudağıma

sürün ki, umudum yine bildiğin trans moduna geçmesin, geçemesin

ve

sen zaman

şeytanın mıdır bilmem de kimin icadıysan yeter artık

öpüp durma şakağımdan belli ki gelmişin de, geçmişin kadar

küfür dilimde haydi ne duruyorsun çek tetiği ya da çektir git artık tüneğimden

….. sahi baron nerede

ve

sen

mehtap ya sana ne demeli

kaç zamandır neredesin görünmeyeli

hangi buluta yasladın göğünü, göğüslerini

hangi rüzgara sattın, takıştırıp taktın yaldızlarını, yıldızlarını

ay

şahidimdir ki

bu yol saman değil ve bil ki

hiçbir su diplemiyor artık seni benim gibi

bilirsin ben en çok adını bilmediğim gitmelerden dönmeyi severim

birde sana çıkan her yolda bıkmadan, yorulmadan gittiğim gündüzü, geceyi

….. ayrıca baronu elbette

evveli

nerede bilmem, bilemem ama

masalların kalburu artık saman değil

pireler kuaförleşti görmeyeli, develer ise holdingleşti ,, “bana bir

masal anlat baba” devri fosilleşti ve bu aralar devir evrilerek neyin tamamıysa

“ya baba bırak şimdi masalı da sen tamam diyor musun onu söyle” devri oldu

bu

aralar

demişken cidden baronu göreniniz olmadı mı

serseri yine kim bilir nerelerde sürtmekte neyse ya gelir birazdan

ooof…ne diyordum evet ya dün gece de tıpkı her gece gibi tepetaklak yine

sen düştün aklıma be kadın ve yine dört yanım deniz oldu birden, derinden

sahi

sen niye,

niye hala dönemedin,

gittiğin uzağım olduğunu niye hala göremedin

neyse, ikinci bir emre kadar kanatlı, kanatsız tüm göçler de iptalmiş zaten

yine hayaller ve terminal dolusu telaşlar ağlamaklı olacak inziva sessizliğinde

zaten

ağlamak değil midir

gülmenin çakılsız karşı kıyısı

bütün erkekler kadınları uyumadan önce ağlarmış

bütün kadınlarda erkekleri uyuduktan sonra kadın gibi sessizce.. keşke,

aynı anda sarılarak, sevişerek ağlaya bilseydi aynı çatı altı düşleri, düşüşleri

neyse,

yoksun ya artık

bilmezsin sen bilemezsin

ama ben en çok, adını, tadını bilmediğim

kadınların koynunda ağlamayı, çırılçıplak kendime uyanmayı,

hatta saç,sakal tıraş olmamayı, aynaya bile bakmamayı sever oldum

ve

inan

yokluğunda baronu daha çok anladım.baron demişken

sahi o nerede hiç bu kadar uzaklaşmamıştı ve ben yapmayı en çok

sevdiğim şeyi yani bir şeyleri karalarken bu kadar daralmamıştım inan

…..“baron”, “baroonn”, “baroooonnnnnn”, “baaaarroooooonnnnnnnnnnnn...

.

.

.

--- bu karalama dün yayınladığım denemenin hüzünlü de olsa harflerle biraz dans ederek şiirleştirilmeye çalışılmış halidir… neden hüzünlü çünkü baron artık hiç gelmeyecek, gelemeyecek şiir dostlarım çünkü bir trafik kazası sonucu maalesef bu yaşamdan ebediyen ayrıldı…

.

.

.

//