Baş Parmağımla Işaret Parmağımın Birleştiği Yerden Öp Beni

Vakit geldi sevgili

Ayrılık kapıya dayandı

Baş parmağımla işaret parmağımın birleştiği yerden öp beni

Gece çisil çisil üstüme çöküyor

Bu şehir sana doyamadığım o eski şehir hala

Her köşesinde gölgemiz gezinmekte

Dost sohbetlerimiz yankılanıyor yorgun kaldırımlarda

Vakit geldi sevgili

O buza kesmiş ellerini ısıtamadan, nefesimle

Gidişini izliyorum küçük adımlarınla, ağır ağır

Bir kaç adım ötesi gurbet

Ve ben gelemeyecek kadar yorgunum

Beni affet.

Şimdi sen

Acımadan hatıralara,

Yoksul koyup ellerimi,

Tenine hasret gecelere salıyorsun sevdiğini.

Şimdi sen

Hiç yaşanmayacak bir ömür biçiyorsun bize

Gözlerimizi dikip uzak bir yola

Hasret ekiyorsun tarlalara

Bu yollar bizim değil

Bu gölge bizi avutmaz

Bu ses, bu türkü, bu şiir bizim değil

Yine de gel dersen, ardın sıra

Ayaklarım kan revan yürürüm dikenli yollarına

Yine de kıyamam kan çanağı gözlerine

Sana bir aşk

Bana sonsuz özlemler biçerim.

Yine de gitmezsen

Verebilecek pekte bir şeyim kalmadı

Sana, seni senden çok sevecek bir meczup verebilirim

Kalırsan yaralı bir kaç gece belki

Belki bir kaç sarılmak

Tir tir titreyen teninde terlemelerim

Bir uzun gece sohbeti

Kısa bir dörtlük

Bir hece vezni.

Yorgunum

Tahmin edemeyeceğin kadar yaralı

Bir yanım uçurum, diğer yanım sen

Ah bir bilebilsen

Bahtım ne karalı

Düştü düşecek demimdeyim

Zamanı durduracak gücüm olsaydı eğer

İki parmağının birleştiği yerinden öperken

Özlemken, sırılsıklam aşkken

Ölesiye senken

Müptelayken soluğuna

Adamakıllı sevdayken durdurmak isterdim.

Ve şimdi gücüm olsa

Sevgili diye seslenebilsem ardından

zaman gelip gözlerinde dursa

İç çekişimden dile gelir Bursa...